ไม่ลืม....กำพืดตัวเอง
วันเวลาผ่านไปอะรัยๆที่อยู่บนโลกแห่งนี้ ก็เปลี่ยนตามกาลเวลา ลองหันกลับไปดูตัวเองในกระจก มันไม่ใช่คนเดิม เพราะโตขึ้นเรื่อยๆ พอดรีมลองกลับไปดูไดแบบเก่า....มันทำให้ดรีมรู้สึกว่าเรายังรักแบบเก่าของมันอยู่ สิ่งที่ว่างเปล่า ไม่มีคอมเม้น ไม่มีเพื่อน มิตรภาพ หรือแม้แต่คนเข้ามาดู มันคือตัวดรีม มันเป็นแบบนั่น แต่ในวันนี้มันไม่ใช่อีกแล้วมีคนเข้ามาเติมเต็มให้กับชีวิตของดรีม มิตรภาพ เพื่อน คอมเม้น และคนเข้ามา มันเป็นโลกใบใหม่ที่ดรีมไม่อาจบอกได้ว่าเมื่อไหร่ทุกคนจะได้อย่างที่ดรีมเป็นอยู่ วันๆนึงถ้าดรีมไม่ได้อยู่โรงเรียนที่เรียนอยู่ปัจจุบัน ดรีมคิด...ว่าอนาคตจะเป็นยังไง ดรีมจะอยู่ได้หรือเปล่าถ้าไม่มีเพื่อน ดรีมอยากเข้มแข็งให้มากกว่านี้ มากกว่าที่เป็นอยู่
ดรีมอยากจะขอบคุณทุกคอมเม้นที่อุตส่าเม้นให้ดรีม
ThX.for Comment naka
Mizz u
![]()
![]()
![]()
![]()


ทำไมอัพไดเหมือนจะเส้านะ
พี่จำได้ที่ดรีมบอกพี่ว่า ขอบคุนพี่ที่มาเม้นให้
ไม่งั้นเราคงไม่ได้มีครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้
พี่ดีใจที่มีดรีมมาเป็นหรึ่งในครอบครัวเรานะ
ไม่เป็นไรนะดรีม เพือนเราแม้ไม่มีเราอยู่ได้
แต่พี่เชื่อว่าดรีมต้องมีเพื่อนที่รู้ใจอย่างน้อยๆหนึ่งคน
แต่ที่สำคันดรีมมีเพื่อนในครอบครัวไดอารี่ของเรา
10 คนเลยนะจ๊ะ อย่าน้อยใจและคิดมาก
ยังๆงพี่คนนึงละ ที่รักดรีมเสมอ และพี่ก้อเป็นคนแรก
และคนเดิมอีกแล้ว ที่เจิมไดน้องรักของพี่นะ